Επιστολή… “Ιακώβου”

Η παρακάτω επιστολή απεστάλη από τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο στον φίλο του Φώτιο, αργότερα Μητροπολίτη Πάφου, και φανερώνει την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου. Τον κλήρο τον αποκαλεί «την πιό διεφθαρμένη και διεστραμμένη και μικρόψυχη τάξη που υπάρχει».Αυτοί που θα πρέπει να συμφωνήσουν ή να διαφωνήσουν μαζί του, είναι αυτοί που τον πνίγανε στο δολλάριο για να λυμαίνεται έναν ζωντανό Ελληνισμό.

 

Ιουνίου 29, 1952

Άγαπητέ μου Φώτιε,

Σάν σήμερα πρίν απο 5 χρόνια προσγειωνόμουνα στην Πόλι. Σήμερα όμως είμαι εδώ κλεισμένος στο γραφείο, ύστερα απο μια βροχερή μέρα που είναι. Ας είναι και Κυριακή.

Πόση χαρά μούφερε το γράμμα σου, αδύνατο να σου το πώ. Πίσω απο τις γραμμές του βρήκα τον αναλλοίωτο ευγενικό εαυτό σου που τόσο εξετίμησα και αγάπησα απο την Χάλκη.

Αδούλωτες ή ανόρεχτες για δουλεία σκέψεις και ψυχές σαν τις δικές μας μπορούσαν να υπηρετήσουν τον Θεόν και τον πλησίον αλλοιώτικα: από τήν έδρα λόγου χάριν. Τό διαισθανόμουνα από μαθητής. Θυμάσαι δέν ήθελα να γίνω παππάς. Ήθελα καθηγητής……..

Τώρα είμαστε μέσα στόν χορό και θα χορέψουμε. Είναι άλλωστε αργά για οιαδήποτε αλλαγή. Απο τα 40 και ύστερα τέτοια αποτολμήματα είναι ανώφελα. Άν δέν ήτανε για τον κόσμο, τον οποίον μου φαίνεται πως με την δύναμη του Θεού κάπως τον υπηρετώ, θα είχα βγεί απο πολλού απο τις τάξεις του ΚΛΗΡΟΥ, που νομίζω ποιο διεφθαρμένη και διεστραμμένη και μικρόψυχη τάξις δέν υπάρχει άλλη κοινωνική. (τα έντονα του “Σπορέα”)

Για την Χάλκη δέν το λέγω. Ήθελα πολύ να έβλεπα τους δικούς μου. Στην Ίμβρο όμως δέν ειμπορώ να πάγω. Να τους κάνω να έλθουν στην Πόλι, κατάκοιτοι καθώς είναι μόνο για μένα, θάταν τρομερή αξίωσις. Ύστερα ο Άγ. Δέρκων δέν με θέλει Αμερικανόν εκεί. Με θέλει Τούρκο. Αλλ’ άν πάγω ως Τούρκος, τότε δέν μπορώ να υποστρέψω πιά εδώ, και για πειραματισμούς δέν είναι καιρός.

Ο Θυατείρων προσπάθησε να με κάνη και πάλι ΣΧΟΛΑΡΧΗ, μα ευτυχώς φαίνεται ότι ο Πατριάρχης ακολουθεί την θεία βουλή για μένα. Ο Ίούνιος παρήλθεν και ….Μιλήτου δέν έγινα. Αργεί ακόμη ο θερισμός. Προχθές γιορτάσαμε τα 30 χρόνια του πατρός Αργυρίδου εις το Λύνν. Πήγα. Θαρθής στα δικά μου;

Προσπάθησε να μείνης πιστός στον εαυτό σου. Ρούφηξε διπλή χαρά των μαθητικών μας χρόνων αν πάς στην Χάλκη, και έσο πάντοτε ευτυχής εν Κυρίω.

Αδελφικά
Ιάκωβος
 
**********
Αντιγραφή από το βιβλίο
«Σιάκωβος ο ανελέητος δεσπότης»
Του Κώστα Αθανασιάδη, σελ, 17
Εκδόσεις ΚΑΜΠΑΝΑ
Νέα Υόρκη 1990
 
Τα συμπεράσματα δικά σας
 

 

Διαβάστε κι’ αυτό:

Στις μέρες για την εκλογή του νέου οικουμενικού Πατριάρχη, όπως συνήθιζαν επί Τουρκοκρατίας και επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας να εξαγοράζουν οι «εραστές του θρόνου» τον πατριαρχικό θρόνο με πολλά γρόσια (παράδες), έτσι έγινε και το 1991, αλλά αντί για γρόσια, έπεφτε πολύ… «γλείψιμο». Απολαύστε το άρθρο της εφημερίδας «ΠΟΝΤΙΚΙ» για το… «γλείψιμο» του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου.

«ΠΟΝΤΙΚΙ» – Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 1991

Αδιευκρίνιστο παραμένει πότε ακριβώς θα εκλεγεί ο νέος Πατριάρχης, αλλά αξίζει τον κόπο να απολαύσετε ένα… «μήνυμα» (ναι, τέτοιο!) που ο ΣΙΑκωβος απηύθυνε «προς τον Τουρκικό λαό» μέσω της «Χουριέτ», κατ’ αποκλειστικότητα, στις 10 του μήνα, ένα μήνυμα που η εφημερίδα παρουσίασε με τίτλο «Ιάκωβος: Δεν είμαι προδότης» κ’ έλεγε:

«(…) Έχω ένα μήνυμα που θέλω να απευθύνω στον τούρκικο λαό μέσω της εφημερίδα σας. Εγώ, δεν είμαι προδότης. Ίσως στο παρελθόν να έχω ασκήσει κριτική για ορισμένα θέματα στην Τουρκία. Όμως, κριτική δεν σημαίνει απαραιτήτως αρνητική και εχθρική στάση. Μπορεί, ως ένας ελεύθερος άνθρωπος, να έχω εκφράσει τις σκέψεις μου. Αυτό δείχνει, στην πραγματικότητα, το ενδιαφέρον που έχω για την χώρα μου, δηλαδή την Τουρκία, και την ενεργό στάση που έχω οικειοποιηθεί έναντί της. Γεννήθηκα στην Τένεδο, σπούδασα στην Χάλκη (Σ.Σ.: την Θεολογική σχολή της Χάλκης των Πριγκιποννήσων), έκανα το στρατιωτικό μου στο στρατιωτικό νοσοκομείο Γκιουμούσουγιου (Σ.Σ.: στην Κων/πολη). Η Τουρκία, όπου πέρασα τα καλύτερα μου χρόνια, είναι η πατρίδα μου. Είναι αδύνατο να νοιώθω αρνητικά αισθήματα και να κάνω αρνητικές σκέψεις γι’ αυτή τη χώρα. Θέλω να πιστέψετε σ’ αυτά τα ειλικρινή μου αισθήματα… Μόλις τελειώσουν οι εκλογές στην Τουρκία, πρέπει οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και της Ελλάδας να ξεκινήσουν ένα διμερή διάλογο. Πιστεύω ότι ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός, που τόσο μοιάζουν μεταξύ τους –έχουν σχεδόν πλαστεί από την ίδια ζύμη- είναι καταδικασμένοι να έχουν καλές σχέσεις. Μία μόνον επιθυμία έχω στη ζωή μου: πριν πεθάνω, να πραγματοποιηθεί μια γερή και διαρκής ειρήνη ανάμεσα στους λαούς της Τουρκίας και της Ελλάδας»

  • Χωρίς σχόλια, χωρίς σχόλια…

Τα συμπεράσματα δικά σας


 

Διαβάστε κι’ αυτό:

Δήλωση Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου:

Ο Ιάκωβος, στην κρίση του Περσικού κόλπου, όταν ρωτήθηκε, στις 27/10/1990, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού από δημοσιογράφους, Πώς θα απαλλαγούμε από την κρίση, απάντησε: «Με το φώς του Απόλλωνα θα απαλλαγούμε από αυτή την κρίση».

Τέτοιους «ποιμενάρχες» και «καθοδηγητές» έχει η Ορθόδοξη εκκλησία, που το Φώς του Θεού το παραμέρισαν και επικαλούνται το φως του… Απόλλωνα; (αρχαίος θεός). ΝΤΡΟΠΗ, όχι μόνο γι’ αυτούς τους «ποιμενάρχες», αλλά και για όσους ορθόδοξους εθελοτυφλούν, θεωρώντας τους ως διαδόχους των Αποστόλων του Χριστού. Στην “ποιο διεφθαρμένη και διεστραμμένη και μικρόψυχη τάξη” που ο Ιάκωβος αποκάλεσε τον ΚΛΗΡΟ, δεν συμπεριλαμβάνεται κι’ αυτός;

Γιώργος Οικονομίδης

Τα συμπεράσματα δικά σας


 

Διαβάστε κι’ αυτό:

Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός, είπε ότι, ο άνθρωπος έγινε από τον πίθηκο, ενώ η Αγία Γραφή μας λέει: «και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον…» (Γένεσις: α΄ 27).

Ποιόν, άραγε, θα πρέπει να πιστέψεις; Τον “διάδοχο των Αποστόλων” όπως οι “μαριονέτες” θεωρούν το ιερατείο, ή τον ίδιο τον Θεό; Την προειδοποίηση του Θεού που λέει: “Λαέ μου, οι ποιμένες σου σε πλανούν”, θα πρέπει να την πάρουν ποιό σοβαρά οι εθελοτυφλούντες (μόνον αυτοί) ορθόδοξοι, που με παρωπίδες αλόγου ζώου δεν μπορούν να δουν πέρα από την μύτη τους, και όμως βάλθηκαν να “προστατεύσουν” την Ορθοδοξία, όχι από την πλάνη, αλλά από… την αλήθεια!!! Δεν αντέχουν, δυστυχώς, την Βιβλική οδηγία, και την αντικατέστησαν με την εκκλησιαστική τους παράδοση, αναμιγνύοντας την με την Ιερά παράδοση, των πρώτων αιώνων, και ακολουθούν τον δρόμο που τους χάραξε η Βυζαντινή αυτοκρατορία. Πολύ λυπάμαι.

Γιώργος Οικονομίδης

Τα συμπεράσματα δικά σας

Γιώργος Οικονομίδης
“sporeas.gr”

 

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ